You are currently browsing the category archive for the ‘Dilemma’s & beslissingen’ category.
De laatste jaren zien we meer en meer dat de consumentenbescherming ervoor zorgt dat de contractvrijheid in het overeenkomstenrecht aangevallen wordt. Van contractuele autonomie kunnen we al lang niet meer spreken, meer en meer contracten zijn op voorhand al helemaal opgesteld (inclusief de kleine lettertjes). Als consument hoef je maar een handtekening te zetten, of gewoon het goed te betalen en het contract nemen zoals het is.
Uiteraard moeten we hier realistisch in zijn: de gemiddelde consument is helemaal niet in staat om te discussiëren over juridische fratsen, anderen nemen er gewoon de tijd niet voor en de meesten zijn al helemaal niet bereid om een raadsman te betalen (als ze dat al zouden kunnen). De kostprijs van deskundige juridische begeleiding is dermate hoog dat dit enkel weggelegd is voor de meer dan begoede burger in ons land.
Om die burger dan ook beter te beschermen, nog voor het kwaad geschied is, komen er dan wetten tot stand zoals de wet betreffende de handelspraktijken, de voorlichting en bescherming van de consument (ook wel WHPC genoemd). Heel wat bedingen en praktijken zijn hierdoor wettelijk verboden.
Maar daar wringt het schoentje nu… Stel dat een verkoper jou als consument een jaar garantie geeft. Na een jaar en een paar maanden begeeft het goed het. Jij snort (als je al zover gaat) snel het bewijsje op en ontdekt dat je garantietermijn verstreken is. Fout! Europa bepaalt immers dat je minstens twee jaar garantie moet krijgen. Maar sta hier als consument maar eens recht genoeg in je schoenen om van je oren te gaan maken! En de bescherming gaat nog iets verder: gaat het goed kapot binnen de 6 maanden na aankoop, dan ligt de bewijslast bij de verkoper. Híj moet dan aantonen dat je als consument het goed oneigenlijk hebt gebruikt, en indien dat niet het geval is moet hij het goed repareren of vervangen.
Ondanks de wetgeving die een zeer goede doelstelling nastreeft, moet ik in mijn omgeving vaak vaststellen dat de niet-juridisch geschoolde consument (en dat zijn er uiteraard wel wat) zich zeer vaak laat bedotten waar hij bij staat. En dan heb ik het niet over één of ander kneusje dat over zich laat lopen…
“nemo censetur ignorare legem”
Iedereen wordt geacht de wet te kennen, althans een algemeen rechtsbeginsel. Maar ben je als consument in staat om alle finesses van de wet uit te pluizen? Om, wanneer je in het zak gezet wordt, de wet erop na te lezen, laat staan begrijpen? Er zijn een heel aantal juridische facts die ik nooit uit het oog verlies, maar waarvan ik in mijn omgeving al gezien heb dat het misloopt:
- wanneer je een overeenkomst maakt tussen partijen (“een onderhandse akte”), zorg je ervoor dat er evenveel contracten zijn als er partijen zijn én dat iedereen een overeenkomst heeft die door alle partijen gehandtekend is.
- wanneer je één jaar garantie hebt gekregen, dwing je er twee af, dit recht heb je bij wet. wanneer de verkoper dit niet kan geven omwille van het feit dat de producent dit niet wil, is het aan de verkoper om een regresvordering in te stellen, maar dat is nooit ofte nimmer het probleem van de consument.
- wanneer je iets achterlaat om te herstellen bij de verkoper (onder garantie of niet, dat maakt niet uit), zorg je ervoor dat je een schriftelijk bewijs hebt van wat je hebt achtergelaten.
Dit laatste is de rechtstreekse, maar lang niet de enige aanleiding voor het schrijven van dit opiniestukje. Mijn vriend stapte enkele maanden geleden met zijn (heel duur) horloge naar de aanvankelijke verkoper. Het bandje was kapot en men zou een nieuw bandje bestellen. Omdat het horloge niet meer gedragen kon worden, werd het daar achtergelaten. Enkele maanden gaan voorbij zonder reactie van de verkoper en wanneer mijn vriend uiteindelijk beslist dat het welletjes is geweest en hij gewoon zijn horloge terug wil (kapot of niet), barst de bom: de verkoper is de horloge “kwijt”. Het is te zeggen, hij beweert opeens dat dat “niet de manier van werken is om horloges in bewaring te nemen”. En voilà, op het bonnetje stond alleen een vermelding van het bandje (met een betaald voorschot van €10) maar niets van het horloge. Mijn vriend is 110% zeker en de verkoper (die het duidelijk bij het verkeerde eind heeft) “zal nog eens zoeken nadat hij van de producent een afbeelding heeft verkregen om zeker te zijn naar waar hij op zoek is”, maar nogmaals het is “niet de manier van werken om horloges in bewaring te nemen”.
Ik wil graag als afsluiter nog even pleiten voor iets waar ik al heel lang achter sta: gedurende een paar jaar in het middelbaar een algemeen vak verbintenissenrecht met een link naar het bijzondere overeenkomstenrecht. Meer bepaald de basis van een contract (hoe sluit je dit af, wat ben je verplicht, wat doe je bij niet-naleving?) en dan meer specifiek een aantal contracten waarmee we allemaal te maken krijgen: koop, huur en dienstenovereenkomsten (aanneming, bewaargeving, lastgeving). Voor een ASO is dit absoluut haalbaar, maar ook in de andere richtingen van het secundair onderwijs is dit wat mij betreft onontbeerlijk. Ik hoop dat dit er ooit van komt en dat er op die manier voor gezorgd wordt dat de drempel met “de wet” iets lager wordt, dat je als consument beter je rechten kent en dat je recht in je schoenen kan staan bij een dispuut…
Men doet soms smalend over de consumentenbescherming, “ocharme, de consument”, maar wat mij betreft kan deze bescherming gerust wel wat beter. Het kan niet dat je als consument in de maatschappij onderworpen bent aan de grillen van de verkoper waarmee je een overeenkomst aangaat!
Het gaat helemaal niet goed met Gipsy, mijn Russisch dwerghamstertje… Hij heeft zijn haartjes weer verloren (ze waren even teruggekomen doordat hij een wintervachtje kreeg, maar doordat het nu zo zacht is, is met zijn wintervachtje ook de rest van zijn haartjes weer weg). Hij mankt een beetje en is afgevallen ook. Maar hij is zoooo lief (nog liever dan voorheen) en staat elke keer aan z’n deurtje te wachten als ik binnenkom.
Mama had al geopperd of hij niet beter een spuitje zou krijgen, maar dat strookt niet met mijn mening. Wanneer het echt niet goed gaat, wanneer het beestje echt heel erg afziet vind ik dat je die beslissing zeker moet kunnen nemen. Maar wanneer het niet goed gaat, maar hij niet echt pijn heeft en eigenlijk nog best wel een schattig oudje is, dan moet je gewoon alles in het werk stellen om hem waardig oud te laten worden.
Daarom zal ik zijn oude kooi weer in gebruik nemen (daar heeft hij als baby ook in gezeten), omdat die minder groot is en minder trapjes heeft zodat hij alles binnen handbereik heeft en het gewoon knus en gezellig heeft. Hij loopt al niet meer in zijn radje, dus ik denk dat dit een goede optie is. Vanavond vindt de verhuis plaats.
Ik hoop dat mijn klein bolletje het nog even mag trekken, want geloof het of niet, ook van zo’n klein beestje kan je heel veel liefde krijgen… Ik ben eens benieuwd hoe hij zal reageren op zijn nieuwe (oude) woonst!
Een foto heb ik voorlopig niet, ik vind het zo erg als ik foto’s van een jaar geleden vergelijk met die van nu… Ik zal proberen er eens een mooie te maken één van deze dagen zodat ik toch een mooie foto heb van als hij ouder was ook.
Ik zit nu in de helft van mijn stageperiode. Maar als je het even nader bekijkt, zijn er nu twee opeenvolgende weken waarbij er één dagje vakantie is, dus technisch gezien ben ik zelfs al over de helft! Ik vind het echt geweldig om zo een extra dagje te hebben en ben dan ook van plan om daar volop van te genieten 
En dan is het aftellen tot aan de Boekenbeurs Ik heb dit jaar een budgetje opzij gezet om te kunnen spenderen daar, dus hopelijk vind ik mijn gading! Als CJP lid kan ik gratis binnen, dus dat is alvast €6 meer die ik kan uitgeven!
De week erna wordt nog eens zo druk, maar ook fijn: eerst en vooral is er dan weer een vrij dagje, krijg ik een grote som geld gestort die ik doorheen mijn jeugd gespaard heb en zal ik ook mijn pc kopen daarnaast heb ik ook een gesprek met een rekruteringsbedrijf dat gespecialiseerd is in juridische beroepen, dus dat is toch ook al weer een stapje verder!
Voorlopig dus niets dan fijne dingen in het vooruitzicht, ik leef een beetje in een rollercoaster: allerhande belangrijke gebeurtenissen volgen elkaar in een steeds sneller tempo op, maar ik geniet ervan
Ik ben altijd al een fan geweest van Maria Mena. Haar autobiografische lyrics hebben mij meer dan eens bij de keel gegrepen omdat ze zo goed beschreven wat ik op bepaalde momenten niet onder woorden kreeg…. Zeker in de periode dat ik depressief was heb ik echt veel steun gehad aan haar muziek, omdat je voelt dat je niet alleen bent met al die gedachten die door je hoofd gaan. Vreemd genoeg heb ik soms veel meer gehad aan muziek dan aan mensen in mijn omgeving die (soms ook niet) probeerden om me erbovenop te krijgen.
Vandaag gaat alles weer goed, ik heb een fantastisch vriendje, zit aan het einde van mijn studies en ga bijna de stap maken naar het echte leven 
, heb veel vrienden die echt om me geven en waar ik zoveel aan heb… Daarjuist was ik willekeurig liedjes aan het beluisteren op YouTube en daar kwam dit liedje dan ineens op: All this time van Maria Mena. Ik heb er echt tranen van in mijn ogen, hoe ze het doet, ik weet het niet, maar het raakt mij tot in het diepste van mijn ziel… Het refrein zegt het gewoon allemaal:
All this time
Ohhh all this time
You have had it in you
Just sometimes need a push
Hoe simpel dit ook mag klinken, als je het een langere tijd allemaal niet zag zitten en gewoon geen zelfvertrouwen had in jezelf, in de toekomst, dan doet dit echt iets met een mens… Ik ben K. echt superdankbaar voor al die avonden die we samen hebben gespendeerd. Ik ben er echt van overtuigd dat ik er mee dankzij hem door geraakt ben. Het is niet voor niets dat ik niet zo veel maanden nadat we samen waren, mijn anti-depressiva heb kunnen afbouwen.
You self destructive
Little girl
Pick yourself up
Don’t blame the world
So you’ve screwed up
But your gonna be ok
Now call your boyfriend
And apologize
You pushed him pretty
Far away last night
He really loves you
You just don’t always love yourself.
All this time
Ohhh all this time
You have had it in you
Just sometimes need a push
All this time
Ohhh all this time
You have had it in you
Just sometimes need a push
Think all the mean girls
That pulled your hair
Are barefoot now and
Pregnant there
And you write pop songs
And get to travel
‘Round the world
All this time
Ohhh all this time
You have had it in you
Just sometimes need a push
All this time
Ohhh all this time
You have had it in you
Just sometimes need a push
So you’ve had some detours
Some stupid men
Now we know what not
To do again
Besides you lacked out
Finally
All this time
Ohhh all this time
You have had it in you
Just sometimes need a push
All this time
Ohhh all this time
You have had it in you
Just sometimes need a push
Na mijn dip(je) van gisteren heb ik vandaag geprobeerd om alles weer wat on track te krijgen. Dat is nog wel redelijk gelukt: de afwas is gedaan, ik heb alles hier gestofzuigd en gekuist, ik ben naar het wassalon geweest en heb m’n kleren ook gestreken.
Mijn zelfgemaakte nasi goreng was wel mislukt doordat de ham bedorven was, maar dat zal ik maar even terzijde laten
Ik ben gedoucht en zal seffens mijn haar eens even gaan föhnen: seffens komt K. om het weekend dan toch goed af te sluiten… En dan begint ondertussen al de vierde week van mijn stage, het zal snel voorbij zijn denk ik!
De afgelopen 10 dagen zijn bijna één groot feest geweest Eerst zijn K. en ik een midweek naar de Kempen getrokken voor een heuse fietsvakantie. De overgrootvader van K. had daar een huis met schuur. Vele jaren later is het huis verkocht en de schuur gerenoveerd tot gezellig vakantiehuisje. Voor het tweede jaar op rij mochten we dus een weekje in Olmen logeren. Het is een fantastische week geworden.
Dankzij het supergoede fietsknooppuntennetwerk hebben we enkele mooie fietsroutes kunnen uitstippelen. De kaart van €5 heeft al heel goed dienst gedaan! Met zo’n houdertje zoals je hiernaast ziet wordt fietsen met die knooppunten echt genieten (ik lijk wel een reclamespotje, maar het is wel waar!).Meer info vind je op http://www.bikepointer.be/. De eerste twee dagen hebben we telkens 60 km gefietst. De dagen daarna stond een fietstocht naar en bezoek aan SunParks Vossemeren en de Olmense Zoo op het programma. De laatste dag hebben we gewoon genoten van de rust en van elkaar.
Maar veel tijd om te rusten hadden we niet: want Maanrock kondigde zich aan en met het vooropgestelde weer leek dat weer op een knaller te eindigen! Het was echt genieten: van de zon en elkaar, van een lekker fris pintje met vrienden en natuurlijk van de muziek… Met voor ons als ultieme topper toch Yevgueni die erin geslaagd is om onze Vismarkt te doen daveren. ‘Morgen komt ze thuis’, ‘Mama, ik wil papa’, ‘Als ze lacht’, ‘Aan de arbeid’… stuk voor stuk heerlijk, fantastisch, genieten…
Vandaag hebben K. en ik onze reis naar Boedapest wat gepland: eerst de bestelde Hongaarse Forinten gaan afhalen op de bank en verder al eens wat gesurft en gelezen wat we zoal gaan bezoeken en doen.
Toch heeft deze dag een spijtig einde: één van mijn sluierstaartvisjes is een doodstrijd aan het leveren die hij precies aan het verliezen is… Hij zit apart in een ander aquarium zodat de anderen hem niet heel de tijd porren en lastigvallen. Ik hoop alleen maar dat hij niet teveel afziet 
update: het sluierstaartvisje is gisterenavond zachtjes gestorven, ik denk niet dat hij superveel heeft afgezien… hij is begraven in de tuin en kan nu naar de visjeshemel!
Ik ben nu halverwege mijn taalcursus Frans et ça marche! Pour le moment je suis déjà à la maison, mais je continue à penser en français! Alle gekheid op een stokje, het is echt waar hoor…
Dit weekend ga ik naar K.: ik begin dadelijk mijn zak te maken en nog snel iets klein eten en dan de bus op. Ik verschiet ervan hoe snel de week eigenlijk is omgevlogen en hoeveel ik al heb bijgeleerd. Nog een weekje en ik heb weer iets bereikt op mijn TO DO list: dan heb ik het attest Frans gehaald dat ik nog zo graag wou hebben Om eerlijk te zijn krijg ik erg veel zin om aan het CLT nog de bijkomende cursus juridisch Frans te volgen… Die is op zijn beurt niet goedkoop, maar ik merk toch wel dat dit echt zeer degelijke cursussen zijn. Omwille van het feit dat je eerst op je niveau wordt getest en op basis daarvan wordt ingedeeld, zijn de lessen veel meer à la carte en kunnen ze veel beter inspelen op wat echt nuttig is zonder overbodig de basis te herhalen.
Gelukkig zal het goed weer zijn dit weekend zodat ik er echt even tussenuit kan zijn! Aangezien ik dit weekend niet naar huis ga, kan ik mijn was niet doen… Maar vooruitziend als ik ben (haha) heb ik tijdens mijn middagpauze al mijn ondergoed al gewassen. Normaalgezien heb ik zeker nog genoeg kleren bij om de week door te komen, dus voilà, dat probleem is dan al opgelost.
Ik zal er eens invliegen: inpakken en koken en dat allemaal binnen een uurtje is wel haalbaar, maar dat wordt toch goed doordoen! Fijn weekend en geniet van het mooie weer!
Bisous
Voilà, het staat nu vast: ik ben geslaagd op al mijn vakken aan de hogeschool!
Wat nu nog volgt is stage, scriptie en extra lessen Spaans, maar daar vrees is ik eigenlijk niet voor. Het zal meer een kwestie van volhouden, volharden en doorzetten zijn… Maar echt problematisch kan het nu niet meer worden. Dat wil zeggen dat ik nu dus in de laatste rechte lijn naar mijn diploma kan gaan
Ik ben echt blij dat het allemaal gelukt is… Ik had er niet bijzonder veel schrik voor, behalve voor Personenbelasting. Al moet ik zeggen dat ik nu echt trots ben met mijn 13 voor het vak en dat ik zelfs hier en daar al mensen raad heb kunnen geven bij het invullen van hun belastingsformulier…
Ik ben direct aan het einde van mijn examenperiode beginnen werken (vakantiewerk). Ik ben ondertussen de derde week aan het werk en heb toch al wat centjes verdiend. Dat mag ook wel, want er staan nog wel wat uitgaven op het lijstje ook: een microgolfoven, strijkijzer, strijkplank, draadloze SkypePhone, stofzuiger (heb ik nu al gekocht), en last but not least verf. Ik ga namelijk de eerste week van september mijn studio verven en verf is nu éénmaal niet goedkoop… Ik hoop dit weekend nog even te kunnen gaan opmeten en dan goed te kunnen berekenen hoeveel verf ik nodig heb.
Alles begint langzaamaan in z’n plooi te vallen. Ik heb nog een grote to do list voor deze vakantie, maar daar staan even goed fijne dingen op. En aangezien ik geen mens ben om stilletjes voor de TV te hangen heb ik vandaag het laatste tuinstoeltje geverfd. Dat kan dan één van de volgende dagen in de tuin het tafeltje en het andere tuinstoeltje gaan vergezellen en onze tuin wat extra opfleuren.
Maar bon, ik ga eens mijn bedje opzoeken: morgen al weer een drukke dag op het werk! Ik doe het dan wel heel erg graag, het vergt hoedanook de nodige concentratie en daarvoor heb ik mijn slaap broodnodig…
Soms gaan de weken voorbij, de ene achter de andere grijze week… Maar dan wil de wereld (of mijn leven) precies even de verloren tijd inhalen en gebeurt er plots zoveel op een week tijd… zoals deze week blijkbaar.
De VRT-presentatrice en zangeres Yasmine (37) is uit het leven gestapt. Ze was gisteren een tijdlang vermist, tot een wijkagent haar lichaam vond op een terrein niet ver van waar ze woonde. Ze heeft zich verhangen.
Eerst en vooral is Yasmine gestorven, ze heeft zelfmoord gepleegd. Nu, geloof het of niet, ik ben daar echt slecht van. Ik vond haar liedjes niet gewoon fijn om te horen, maar ze gingen mij echt recht naar het hart… Ik heb haar CD zelfs gekocht, iets wat ik niet gauw doe. Daarnaast was Yasmine echt wel een soort icoon geworden voor de holebi’s. Ik vind het echt geweldig dat een gewoon persoon zich outte, het voorbeeld voor de buitenwereld dat holebi’s ook gewoon kunnen zijn, zonder extravagant en losbandig te zijn, een beeld dat veel (bekrompen) mensen toch nog hebben…
De popster Michael Jackson is gisteravond in allerijl opgenomen in een ziekenhuis in Los Angeles na een hartstilstand. Volgens de eerste mediaberichten ademde hij niet meer toen hij thuis werd opgehaald door een ambulance en probeerden de hulpverleners hem te reanimeren. De entertainmentwebsite TMZ.com meldde enige tijd later dat de Amerikaanse popzanger overleden was. Het bericht werd daarna bevestigd door de LA Times.
Michael Jackson is dus ook overleden. Persoonlijk vind ik dit nieuws veel minder aangrijpend om te vernemen. Maar toch sta ik er soms stil bij: de momenten die ik in mijn leven mee maak, maar ook in de geschiedenis van de mensheid belangrijk zijn. Een voorbeeld is de benoeming van Obama als eerste zwarte president van Amerika. En of je hem nu graag hoorde of niet, met de dood van Michael Jackson gaat echt een stukje muziekgeschiedenis dood…
mijn nicht M. moest al een week geleden bevallen zijn…
Elke dag van de afgelopen week waren we dus al in spanning. Het is al eens ‘vals alarm’ geweest, waarbij ze naar het ziekenhuis was gegaan, maar ze haar gewoon weer naar huis stuurden. Het is nochtans haar tweede kindje al, maar het zal graag zitten waar het zit, denk ik zo… Het krijgt misschien de naam van ons overleden neefje (hij stierf op de 4 maanden oude leeftijd o.w.v. wiegedood…). Ik hoop gewoon dat het een lief gezond kindje wordt!
Ik ben al zo’n week aan het werk, waardoor ik 30 i.p.v. de normale 23 dagen kan werken. Het is nu immers nog juni, en die 23 dagen worden berekend in de maanden juli – augustus – september.
Omdat ik binnen twee maanden op mijn studio mag en nog wel wat spulletjes nodig heb, omdat ik ook stage ga doen in september en dus niet zal kunnen gaan werken, kan ik die extra centjes wel gebruiken. Ik heb geen zin om een heel semester op mijn geld te moeten zitten… Het is even doorbijten geweest om een weekend na mijn laatste examen direct te beginnen werken, maar ik mag van 10 tot 6 gaan werken, waardoor ik nog zoveel kan uitslapen dat het me niet te zwaar valt. Ik ga nu elke dag met de fiets naar het werk, wat in totaal maar een dik half uurtje fietsen per dag is. Toch doet die beweging wel goed!
Op weg naar m’n werk passeer ik telkens een geit die in de berm staat. Ze staat vastgeketend aan een paal en moet de berm kaal eten. Ze krijgt niet voldoende water en stond de afgelopen dagen in de blakende zon zonder beschutting. Ik word er echt ziek van dat mensen zoiets over hun hart krijgen…
Met als gevolg dat ik nu elke dag na m’n werk met een gieter naar de geit ga, haar emmer vol water giet en veel gras ga plukken aan de overkant, zodat ze eens goed kan eten. Ze herkent mij al wat en is echt superlief. Ze heeft ondertussen een golfplaten halve boog gekregen als beschutting… Iets wat uiteraard nog steeds niet genoeg is… Het doet me echt pijn te zien dat ze daar elke dag gewoon moet staan en niet vrij kan rondlopen of eten, niet kan schuilen bij verzengende hitte of een kletterend onweer. Ik ga proberen te verkrijgen dat ze beter behandeld wordt. Als dat niet lukt, overweeg ik een anonieme klacht bij de politie (omdat dat blijkbaar de plaats is waar je dierenmishandeling moet melden…).
Morgen ga ik eerst langs Tom&Co en dan naar Antwerpen shoppen. Ik ga me denk ik zo’n Pandora armband aankopen (ik heb nog een bon voor de Inno). Daarnaast zoek ik ook een kleedje met als budget zo’n €200. Ik had al eens rondgekeken, maar heb nog niet 100% mijn goesting gevonden… Voorts ga ik al eens pre-shoppen, eens zien wat ik nu al zou kopen en wat ik pas in de solden zal kopen. ‘s Avonds ga ik dan nog babysitten, dus kan ik zelfs al een deeltje van het uitgegeven geld recupereren
Tot slot ben ik nog op zoek naar wat spullen voor op m’n studio: een microgolfoven met oven, een strijkplank en strijkijzer en misschien een echte skype phone. En natuurlijk dan ook verf voor de muren, maar ik ben nog niet helemaal uit m’n kleurenkeuze…
Zondag gaan we K. zijn kot opruimen en maandag ga ik dan m’n punten afhalen. Ik hoop echt dat ik op alles (goed) door ben. Normaal mogen er zich geen problemen voordoen, maar ik ga toch blij zijn als ik dat papier in m’n handen heb… Voor personenbelasting in het bijzonder heb ik wel een beetje schrik eerlijk gezegd, time will tell!
Maar je ziet het dus: een week met actie, actie en nog eens actie…
al was het dan niet allemaal in positieve zin…
maar deze keer is het een positief einde!
Binnen exact 19 dagen heb ik mijn laatste examen afgelegd. Deze week ga ik mijn stageovereenkomst tekenen. Het contract van mijn nieuwe studio is getekend en de waarborg is betaald.
Ik kijk er zo erg naar uit dat ik echt moet opletten om gefocused te blijven tijdens deze laatste examenperiode… Ik moet dan ook nog een afspraak maken met de VUB om daar regelingen te treffen om mijn Master daar als werkstudent af te leggen.
Het is allemaal zo spannend Ik wacht hier echt al lang op en eindelijk kan ik een deeltje van mijn leven afsluiten en voorzichtige stap verder zetten. Ik ben zo benieuwd hoe alles zal verlopen, hoe de stage me zal bevallen, hoe ik mijn studio zal inrichten, …
Ik ben ondertussen begonnen met een lijstje, genaamd:
dingen die ik niet zal missen
- het geluid van de wc als een kotgenoot op de aanpalende badkamer naar de wc gaat…
- eten moeten opbergen in een kast, aangezien ik mijn kotgenoten niet kan vertrouwen en geen spullen in de keuken kan zetten…
- mijn servies op het bovenste boekenplankje zetten, omwille van dezelfde reden…
- stil moeten zijn (er is zo goed als géén isolatie en ik wil de anderen niet storen)…
- last hebben van het lawaai van mijn kotgenoten die er zich absoluut niets van aantrekken dat het hier slecht geïsoleerd is en mij veel vaker dan mij lief is storen met muziek, luid geroep, de TV die op staat, …
- elke avond mijn zetelbed opstellen tot een bed: op mijn nieuwe studio heb ik een dubbel bed…
